Duszpasterstwo Świeckich | Witryna Parafii Rzymskokatolickiej pw. Świętej Rodziny w Bińczu

Parafialna Rada Duszpasterska

Parafialna Rada Duszpasterska – w Kościele katolickim organ doradczy proboszcza.

Głównym zadaniem Rady jest analiza działań pasterskich i definiowanie praktycznych wniosków, które mają wspomóc pracę proboszcza. Rada nie ma żadnych kompetencji pozstając jedynie głosem doradczym. Publikacja wniosków, zakresy działań i tematów podejmowanych przez Radę zależą do decyzji proboszcza.

Radę duszpasterską powołuje proboszcz parafii.

Radę duszpasterską powinini stanowić przede wszystkim świeccy, którzy w sposób proporcjonalny mają odzwierciedlać społeczeństwo parafii. Do Rady należeć mogą również przedstawiciele duchowieństwa oraz zgromadzeń zakonnych działających na terenie parafii.

Nasi Ministranci

Ministrant (łac. ministro -służyć, posługiwać, pomagać) – osoba posługująca przy celebracji Mszy św. oraz przy sprawowaniu pozostałych sakramentów i sakramentalio.

Ministranci są członkami Liturgicznej Służby Ołtarza. Jak sama nazwa wskazuje – wykonują więc służbę przy ołtarzu, przy sprawowaniu Eucharystii i innych obrzędów. Jego zadaniem jest uczynienie liturgii sprawniejszą (gdy ministrant przyniesie kielich, czy pomoże kapłanowi przy lavabo, ten nie musi robić tego sam, w wyniku czego poprawia się szybkość sprawowania liturgii), jak również piękniejszą, bardziej uporządkowaną (kapłan wykonujący tylko swoje czynności i ministranci u jego boku ukazują wagę eucharystii w lepszym stopniu niż sam kapłan, robiący „wszystko”). Zadaniem ministrantów jest także odciążenie celebransa z czynności, które nie są dla niego zastrzeżone (wykonywanie psalmów, czytań, czy np. rozkładanie bielizny kielichowej podczas przygotowania darów).

Oczywiście bycie ministrantem nie ogranicza się tylko do Eucharystii. Liturgiczna Służba Ołtarza tworzy pewną zgrana grupę społeczną, która spędza razem czas na zbiórkach, wyjazdach itp. Kwintesencją roku służby liturgicznej jest pomoc księdzu podczas Wizyty Duszpasterskiej (tzw. Kolędy).

Komża – oznacza czystość serca i dusz, kołnierz i sutanela – mają znaczenie czysto estetyczne.

Patronami ministrantów są: św. Tarsycjusz, św. Stanisław Kostka, św. Alojzy Gonzaga, św. Jan Berchmans, św. Dominik Savio, św. Jan Bosko.

Rodzina Przyjaciół Seminarium Koszalińskiego

Jesteśmy ludźmi, którym leży na sercu sprawa kapłanów, kleryków i nowych powołań kapłańskich. Odpowiadając na inicjatywę śp. biskupa Czesława Domina z roku 1994, duchowo i materialnie opiekujemy się naszym diecezjalnym seminarium oraz jego mieszkańcami, klerykami i księżmi wychowawcami. Tworzymy w ten sposób RPSK.

Rodzinę Przyjaciół Seminarium Koszalińskiego

Jesteśmy mieszkańcami diecezji, ale nie tylko; niektórzy z nas mieszkają poza jej granicami, w Polsce oraz za granicą. Jest nas wszystkich ponad 5 000 osób. Codziennie, poprzez modlitwę lub ofiarowane cierpienia, wspieramy duchowo biskupów, kapłanów i kleryków naszej diecezji oraz wypraszamy nowe powołania kapłańskie i zakonne.

Trzy razy w roku otrzymujemy list od wychowawców i kleryków, w którym informują nas o tym, co dzieje się w seminarium. W ciągu roku, przy różnych okazjach, spotykamy się z naszymi „podopiecznymi”.

Najważniejszym spotkaniem jest jednak doroczny dzień skupienia dla członków RPSK, który ma miejsce w koszalińskim seminarium na zakończenie roku akademickiego.
W pierwszy czwartek miesiąca księża wychowawcy i klerycy ofiarowują za nas Mszę Świętą oraz modlą się w naszych intencjach w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.

Parafialny Zespół Synodalny

Biskup Edward Dajczak zwołał II Synod Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej 11 czerwca 2016 r., podczas diecezjalnych uroczystości jubileuszu chrztu Polski w Kołobrzegu. Powołał wtedy tzw. komisję przygotowawczą, niedawno zaś mianował sekretarza synodu. Do czasu uroczystej inauguracji synodu, która nastąpi zapewne w pierwszej połowie roku 2017, komisje tematyczne przygotują m.in. zagadnienia, którymi synod będzie się zajmował.

Skoro synod ma być wsłuchaniem się biskupa w diecezję, nie może obyć się bez rzeczywistych głosów od ludzi z terenu. Dlatego ważnym ciałem synodalnym są zespoły parafialne. – Powstaną one po to, aby na poziomie parafii, ludzie pod przewodnictwem proboszcza podejmowali zagadnienia opracowane przez komisje tematyczne i przesyłane przez sekretariat synodu. To będzie przestrzeń włączania się w synod wiernych z całej diecezji. W ten sposób właściwie każdy może mieć realny wpływ na synod.

Przez najbliższe kilka tygodni w całej diecezji odbywać się będą spotkania sekretarza synodu z delegatami parafialnymi, którzy już w zeszłym roku wzięli udział w specjalnych dniach skupienia. – Ci ludzie będą stanowili trzon zespołów parafialnych. Chciałbym, aby w swoich parafiach stali się swego rodzaju animatorami synodu. Dlatego na tych spotkaniach, których zaplanowaliśmy 10 w całej diecezji, zwracam uwagę m.in. na to, że zaangażowanie w synod wynika z wiary i jest wyrazem współodpowiedzialności za Kościół. Proszę też o współpracę, modlitwę i poszukiwanie ludzi, którzy mogliby zaangażować się w zespoły parafialne.

Apostolat Margaretka

Istotą Apostolatu MARGARETKA jest codzienna modlitwa za konkretnych kapłanów, jako odpowiedź na prośbę Maryi Królowej Pokoju. Ojcu Jozo Zovko, byłemu proboszczowi parafii w Medziugorju (Bośnia i Hercegowina), objawiła się Matka Boża i płakała przed nim z powodu kapłanów. Ojciec Jozo wspomina słowa Maryi: Powiedzcie moim drogim kapłanom, moim drogim synom, że muszą mocniej wierzyć! Muszą chronić wiarę Kościoła. Powiedzcie moim drogim kapłanom, aby modlili się na różańcu każdego dnia. Matka Boża płakała z powodu kapłanów, gdyż wielu z nich przestało wpatrywać się w Tajemnicę Kapłaństwa z pokorą pełną podziwu i dziękczynienia, a wiele tysięcy kapłanów po prostu zdradziło otrzymane od Boga powołanie, porzuciło tę najbardziej zaszczytną i odpowiedzialną służbę w Kościele i odeszło bezpowrotnie ze stanu duchownego, dając przy tym niemałe zgorszenie dla wiernych. Byli zdolni, utalentowani, ale upadli z powodu braku dostatecznej pomocy modlitewnej Kościoła.

Matka Boża bardzo pragnie, aby wszyscy wierni gorąco kochali swych kapłanów, gdyż każdy kapłan jest jak Mojżesz, aby prowadzić Kościół bezpieczną drogą do Ziemi Obiecanej, tj. nieba. Bez wiernych i roztropnych kapłanów Kościół nie wie dokąd iść, brakuje mu nadprzyrodzonych źródeł uświęcenia (słowa Bożego, Eucharystii, odpuszczenia grzechów, uzdrowienia, wyzwolenia spod władzy szatana), a wierni są jak latorośle oddzielone od winnego krzewu. Dlatego Matka Boża pragnie, aby każdy kapłan ponownie znalazł właściwe mu miejsce w twoim sercu, w twojej modlitwie, w twojej rodzinie, i uzyskał potrzebną mu duchową ochronę i materialne wsparcie.

MARGARETKA jest wspaniałym Bożym dziełem. Nazwa pochodzi od imienia dziewczyny, która swoją chorobę przyjęła jako powołanie, tak jak dla innych jest to małżeństwo, kapłaństwo lub życie zakonne. W wieku 13 lat, (VIII 1951r.) zaraziła się chorobą Heine-Medina. Aż do śmierci, zmarła w Wielki Piątek w wieku 40 lat, była całkowicie sparaliżowana, mogła poruszać tylko głową. Pani Louise Ward, która znała osobiście Margaret O’Donnell, 1 sierpnia 1981r. w Aylmer, Quebec, Kanada założyła Ruch Margaretek, którego inspiracją było życie i modlitwa Maragret, i dlatego nazwała go jej imieniem.